งานที่มีความสุข จะเกิดขึ้นได้เมื่อเราทำมากกว่าหน้าที่ของเรา

ช่วงหลังๆมา คนส่วนใหญ่เริ่มให้ความสนใจกับงานที่ทำให้เรามีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ

จนผมคิดว่าเด็กจบใหม่ๆอาจจะเข้าใจไปว่า การทำงานที่ดีเราจะต้องแฮปปี้ไปตลอดการทำงาน ตัวงานมี value align ไปกับ passion ของเรา เพื่อนร่วมงานดี เจ้านายดี บรรยากาศที่ทำงานดี ค่าตอบแทนดี สวัสดิการดี

ซึ่งถ้าคุณได้งานแบบนี้ก็ถือว่าโคตรโชคดี

แน่นอนว่า ผมคงไม่ได้พูดเรื่องนั้นในบทความนี้

แต่ผมจะเล่าว่าถ้าเราไม่ได้เจองานแบบนั้น เราจะทำยังไงให้ทำงานอย่างมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่

จากการทำงานผมสังเกตเห็นคนสองจำพวก คือ คนที่มีความสุขในการทำงาน และคนที่ไม่มีความสุขในการทำงาน

ให้ทายว่าใครทำงานหนักกว่ากัน?

ครับ 99.99% คนที่ไม่มีความสุขในการทำงาน ทำงานเบากว่าคนที่มีความสุขในการทำงาน

(แต่แน่นอนว่า พวกเขามักจะบ่นเรื่องงานที่แสนหนักหนาของเขามากกว่าเสมอ แม้ว่าแทบทุกครั้งที่คุณเจอพวกเขา จะพบว่าเขากำลังนั่งเล่นเฟซ เล่นโทรศัพท์อยู่ก็ตาม)

คนที่ไม่มีความสุขที่ผมเห็นมักจะทำงานเฉพาะงานของตัวเอง ด้วยความเข้าใจว่าโลกนี้มีแค่งานของฉันกับงานของเขา เมื่อไม่ใช่งานของฉันมันก็ต้องเป็นงานของเขา โดยที่ไม่รู้ว่า โลกของการทำงานนั้นมีงานมากมายที่อยู่ก้ำกึ่งระหว่างฉันกับเขามากมายนัก และงานจะออกมาดีหรือไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับงานที่ก้ำกึ่งพวกนี้นี่แหละที่เราจะช่วยกันทำได้ดีแค่ไหน

เมื่อในหัวคนไม่มีความสุขเริ่มมีแต่เรื่องงานของฉันกับงานของเขา สิ่งที่เกิดขึ้นที่มักจะตามมาเสมอก็คือ โทษคนอื่นเวลาที่งานเกิดปัญหาขึ้น ขั้นเบาๆก็เฉพาะงานที่ก้ำกึ่ง นานๆเข้าแม้แต่งานของตัวเองชัดๆก็สามารถโทษคนอื่นได้เช่นกัน

แน่นอนว่าคนไม่มีความสุข เวลาคิดเรื่องงานของฉัน มักจะไม่เคยพยายามขยายกรอบให้ใหญ่ขึ้น พวกเขามีแต่จะตีกรอบงานของตัวเองให้เล็กลงเรื่อยๆ เพราะมัน “เหนื่อย” ครับ เวลาที่ได้มามากขึ้นนั้น เขาก็เอาไปเล่นเฟซ เล่นไลน์ ดูซีรีย์ ช็อปทางเน็ต และบ่นว่าเหนื่อย มากขึ้น

สุดท้ายจะให้หัวหน้าของพวกเขามองว่าพวกเขาทำงานดีและชื่นชมเขาได้อย่างไร หัวหน้าก็จะเอือมระอา ไม่อยากใช้งาน เพราะจะใช้อะไรก็บ่นแต่เหนื่อย บ่นแต่งานเยอะแล้ว เมื่อประเมินผลงานก็ย่อมตกต่ำเป็นธรรมดา (แน่นอนว่า คนไม่มีความสุข จะบอกว่าหัวหน้าไม่ยุติธรรม) จะให้เลื่อนตำแหน่งหรือมีโบนัสคนแบบนี้ได้อย่างไร

วงจรนี้ยังไม่จบ เมื่อคนไม่มีความสุขไม่ได้รับการชื่นชมจากใคร พวกเขาก็ย่อมจะท้อแท้ท้อถอย (เพราะพวกเขามักรู้สึกจริงๆว่าตัวเองงานเยอะมากๆ) เมื่อท้อแท้ยิ่งไม่มีกำลังใจที่จะทำอะไรให้ดีขึ้น และเขาก็เริ่มวงจรโทษคนอื่น และลดงานของตัวเองลงอีก วงจรเหล่านี้เป็นวงจรอุบาทว์ที่แทบจะไม่มีวันออกมาได้เลย

ตรงกันข้ามกับคนที่มีความสุขในการทำงาน พวกเขามักจะเห็นงานระหว่างฉันกับเขา เป็นงานของฉันเสมอ เพื่อให้งานโดยรวมจบลงได้ เมื่อพวกเขาเห็นดังนั้น เขาจึงขยายพื้นที่งานของตัวเองออกไป ครับ เมื่อเราทำงานมากกว่างานที่เราได้รับมอบหมาย ก็จะมีคนอื่นเห็นอยู่เสมอ พวกเขาจึงมักจะได้รับคำชื่นชมจากลูกค้า เพื่อนร่วมงาน และหัวหน้าอยู่เป็นประจำ

เมื่อหัวหน้าเห็นคนที่มีความสุข สามารถทำงานได้หลายๆอย่าง เขาก็มักมอบความท้าทายใหม่ๆให้คนที่มีความสุข เมื่อทำได้ พวกเขาก็จะได้รับคำชม ตำแหน่ง และโบนัสที่สูงขึ้นเป็นธรรมดา

วงจรนี้ก็ไม่ยังสุด เพราะการได้รับคำชมและการยอมรับจากคนอื่นๆ ก็ทำให้พวกเขายิ่งมีความสุขมากขึ้นไปอีก และเมื่อรู้ว่าอะไรทำให้พวกเขามีความสุข พวกเขาก็จะพยายามทำงานที่เหนือขอบเขตของพวกเขามากขึ้นไปอีก พวกเขาก็ได้รับคำชมไปอีก เป็นวงจรที่ไม่มีสิ้นสุดเช่นกัน

เห็นมั้ยล่ะครับ ว่าความสุขในการทำงานเริ่มที่ตัวเรา และคุณก็เริ่มได้เลยไม่ว่าคุณจะทำงานแบบไหนอยู่ก็ตาม

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these <abbr title="HyperText Markup Language">HTML</abbr> tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Skip to toolbar